December 30th 2017

Οκτώ λόγοι που αποκαλύπτουν πως ο Χριστιανισμός σου είναι πολύ “άνετος”

1. Δεν υπάρχει καμμιά τριβή ανάμεσα στο Χριστιανισμό σου και το πολιτικό κόμμα που υποστηρίζεις
Η πίστη που ευθυγραμμίζεται απόλυτα με το πολιτικό κόμμα που υποστηρίζεις, είναι ύποπτα βολική και στερείται προφητικής μαρτυρίας

2. Δεν υπάρχουν στο μυαλό σου καθόλου θεολογικοί προβληματισμοί, εντάσεις ή αναπάντητα ερωτηματικά σχετικά με την πίστη σου.
Αν ποτέ δεν αναλογίζεσαι ή δεν παλέβεις με τα μυστηριώδη δόγματα της Χριστιανικής θεολογίας (π.χ. η Τριάδα, η ενσάρκωση, η κυριαρχία του Θεού που συνυπάρχει με την ανθρώπινη δράση, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, για να αναφέρουμε μόνο λίγους), η πίστη σου είναι πιθανόν πάρα πολύ άνετη.
Μια υγιής, άβολη πίστη σε ταρακουνά συνεχώς, σε προκαλεί και “ταλαιπωρεί” το μυαλό σου. Είναι μια πίστη που σε κάνει ανήσυχο να θέλεις να μάθεις περισσότερα και δεν σε αφήνει να νιώθεις την ψευδαίσθηση ότι έχεις καταλάβει όλα όσα πρέπει να καταλάβεις για το Θεό.

3. Οι φίλοι και οι συνάδελφοί σου εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν πως πηγαίνεις εδώ και τόσα χρόνια στην εκκλησία σου.
Ένα σίγουρο σημάδι ότι η πίστη σου είναι πολύ άνετη είναι εάν τίποτα στη ζωή σου δεν σε ξεχωρίζει ως ακόλουθο του Ιησού, μέχρι που ακόμη και αυτοί που σε γνωρίζουν καλά δεν μπορούν να πουν ότι είσαι χριστιανός.
Ένας άνετος χριστιανός είναι αυτός που εύκολα αναμειγνύεται, μοιάζει, μιλά και ενεργεί όπως και οι μη Χριστιανοί γείτονές του.

4. Ποτέ δεν σκέφτεσαι, ούτε καν θυμάσαι το κυριακάτικο κήρυγμα τη Δευτέρα το πρωί.
Αν τα κηρύγματα της Κυριακής στην εκκλησία σου είναι τόσο εύκολο να ξεχαστούν (ή εσύ απλά δεν τους δίνεις τόση σημασία) που σπάνια τα θυμάσαι αφού φύγεις από την εκκλησία, ο Χριστιανισμός σου είναι πιθανώς πάρα πολύ άνετος. Το κήρυγμα του Λόγου του Θεού δεν πρέπει να μας αφήνει απαθείς και χωρίς ανταπόκριση.

Ο Λόγος του Θεού είναι “ζωντανός και δραστικός, πιο κοφτερός κι από κάθε δίκοπο σπαθί· εισχωρεί βαθιά, ως εκεί που χωρίζει την ψυχή απ’ το πνεύμα, το κόκαλο απ’ το μεδούλι, και κρίνει τους διαλογισμούς και τις προθέσεις της καρδιάς” (Εβρ.4: 12 ).

5. Κανένας στην εκκλησία σας δεν σας είναι “ενοχλητικός”
Εάν πηγαίνεις στην εκκλησία με ανθρώπους που είναι πάντα εύκολο να μιλήσεις, πάντα διασκεδαστικό να είσαι μαζί τους και είναι πάντα ευθυγραμμισμένοι με τις απόψεις, τα γούστα και τις προτιμήσεις σου, ο Χριστιανισμός σου είναι πολύ άνετος.
Μια ένδοξη πτυχή του ευαγγελίου είναι ότι δημιουργεί μια νέα κοινότητα από διαφορετικούς τύπους ανθρώπων που σε πολλές περιπτώσεις δεν θα επέλεγαν να ξοδέψουν χρόνο μαζί.

6. Δεν αισθάνεσαι ποτέ να δέχεσαι κάποια πρόκληση από το Χριστιανισμό σου, παρά μόνο επιβεβαίωση.
Αν η χριστιανική πίστη σου δεν έρχεται ποτέ αντιμέτωπη με τα είδωλά σου και τις προκλήσεις των αμαρτωλών συνηθειών σου - αλλά μόνο σε επιβεβαιώνει για αυτό που είσαι - αυτό είναι ένα σίγουρο σημάδι μιας υπερβολικά άνετης πίστης.
Η υγιής πίστη δεν σε επαινεί μόνο γι’ αυτό που είσαι, αλλά σε πλάθει αμείλικτα καθώς σε μεταμορφώνει στην εικόνα του Χριστού, η οποία είναι μια όμορφη αλλά απαραίτητα “δυσάρεστη” διαδικασία.

7. Δεν είχες ποτέ μια συζήτηση “μιλώντας την αλήθεια με αγάπη” με κάποιον αδελφό σου.
Είναι πάντα πιο άνετο να ζεις “εν ειρήνη” όταν υπάρχει αδίκημα ή αμαρτία που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Είναι πιο άνετο να σιωπήσουμε όταν βλέπουμε άλλους στην κοινότητα μας να παίρνουν αποφάσεις αντίθετα από το Λόγο του Θεού που βλάπτουν τους ίδιους και όλη την κοινότητα.
Αλλά αυτό δεν είναι αληθινή χριστιανική αγάπη.
Η αγάπη δεν αντιτίθεται στην αλήθεια και αν η πίστη σου δεν περιλαμβάνει την ικανότητα να εκφράζει σκληρές αλήθειες με αγάπη, είναι πολύ άνετη.

8. Κανείς στην εκκλησία σου δεν μπορεί να διαπιστώσει πνευματική αύξηση σε κάποιο τομέα της ζωής σου.
Το να πιστεύεις στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού σημαίνει να πιστεύεις στην αλλαγή. Αν και όχι πάντα ανοδική, η χριστιανική ζωή θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από ανάπτυξη, δυναμική και αλλαγή προς το καλύτερο.
Εάν είσαι χριστιανός που αυξάνεται τόσο ελάχιστα ώστε κανείς στην εκκλησία σου δεν μπορεί να εντοπίσει κανένα σημείο βελτίωσης, η πίστη σου είναι πολύ άνετη.

Γιατί είναι σημαντικό να αποφύγουμε να πέσουμε σε άνετο χριστιανισμό;
Επειδή ο άνετος Χριστιανισμός απέχει πολύ από το δαπανηρό, ενοχλητικό, αντι ειδωλολατρικό, σε σχήμα σταυρού μονοπάτι για τους μαθητές του Ιησού.
Ο άνετος Χριστιανισμός έχει ελάχιστο ελεγκτικό προφητικό λόγο μέσα σε έναν άνετο, καταναλωτικό κόσμο.
Ο άνετος Χριστιανισμός έχει ελάχιστη αίσθηση της επείγουσας ανάγκης για ιεραποστολή και μικρή δυνατότητα ανάπτυξης.
Ο άβολος Χριστιανισμός, ωστόσο, οδηγεί στη αληθινή ζωή και την μεταμόρφωση. Μας οδηγεί να βασιζόμαστε στον Θεό και όχι στους εαυτούς μας. Να υπηρετούμε και όχι να μας υπηρετούν. Nα ζούμε ζωές που χαρακτηρίζονται από θυσία. Μας οδηγεί να κάνουμε δύσκολα πράγματα, να
αγκαλιάζουμε δύσκολες αλήθειες, να πορευόμαστε στη ζωή μαζί με δύσκολους ανθρώπους για τη χάρη και τη δόξα Εκείνου που έκανε το πιο δύσκολο πράγμα. Μπορεί να είναι άβολο, αλλά αξίζει τον κόπο.
Στον αντίποδα της “ξεβολεμένης” Χριστιανικής ζωής υπάρχει η τερπνότητα που βρίσκεται στον ίδιο το Χριστό.

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα: thegospelcoalition.org “8 Signs your Christianity is Too Comfortable” by Brett McCracken.
Μετάφραση - απόδοση Στ. Μποτώνης

December 30th 2017

Από τη Χριστουγεννιάτικη Συναυλία στην Ευαγγελική Εκκλησία, στις 17.12.2017.

December 26th 2017

Μήπως τρως στο φαστ φουντ της ερήμου;

Μετά την βάπτισή του ο Κύριος Ιησούς μένει στην έρημο για σαράντα ημέρες όπου νηστεύει και πειράζεται από τον διάβολο. Εκεί πεινασμένος και εξουθενωμένος βρίσκεται μπροστά στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει τη θεϊκή του φύση και δύναμη για να ικανοποιήσει άμεσα τις φυσικές του ανάγκες.

«Αν είσαι Υιός του Θεού, πες σ’ αυτή την πέτρα να γίνει ψωμί»  Κατά Λουκάν 4:3

Η φωνή του πειραστή που σε μια στιγμή μετατρέπει την ερημιά σε «εστιατόριο» και μάλιστα άμεσης ικανοποίησης.

Παρόμοια, υπόσχεται στον Κύριο Ιησού πλούτη, δόξα και δύναμη καθώς του προσφέρει όλα τα βασίλεια του κόσμου για δικά του, αρκεί φυσικά να τον προσκυνήσει…

Ολοκληρώνει τις προσφορές του παροτρύνοντας τον Κύριο να βάλει σε δοκιμή την πιστότητα του Θεού, ρίχνοντας τον εαυτό του στο κενό από το πτερύγιο του Ναού για να δει αν ο Ουράνιος Πατέρας θα του σώσει τη ζωή.

Αυτός που είναι εξοικειωμένος με το Λόγο του Θεού θα πει καθώς διαβάζει την περικοπή αυτή: Ο γνωστός διάβολος… «θα στα δώσω όλα και τώρα, μην περιμένεις, άδραξε τη μέρα, ζήσε τη στιγμή, απόλαυσε το τώρα και μη σε νοιάζει το μετά, απόλαυσε!!!»

Είναι ο εμπνευστής και προωθητής της έννοιας της άμεσης ικανοποίησης: “Τα θέλω όλα, τα θέλω τώρα!”. Με αυτήν προσφορά - παγίδεψε τους πρωτόπλαστους και από τότε κάθε άνθρωπο πάνω στη γη.

Ο μόνος που του αντιστάθηκε είναι ο Κύριος Ιησούς.

Δεν ενέδωσε στην προτροπή του πειραστή να κάνει τις πέτρες ψωμιά και να φάει. Αρνήθηκε την άμεση ικανοποίηση.  Προτίμησε την μεταχρονολογημένη ικανοποίηση, να φάει το τελευταίο δείπνο με τους δικούς Του στο ανώγειο και φυσικά να καθίσει στο τραπέζι του ουρανού μαζί με όλους όσους η υπακοή Του και η θυσία Του θα έχουν σώσει.

Αρνήθηκε να απολαύσει την δόξα και τα αξιώματα των βασιλείων της γης, για να τα απολαύσει δικαιωματικά στη νέα γη όπου κάθε γόνυ θα κλίνη μπροστά Του και πάσα γλώσσα θα ομολογήσει πως είναι ο Βασιλιάς των βασιλιάδων και ο Κύριος των κυρίων.

Εμπιστεύθηκε τον Ουράνιο Πατέρα Του ώστε να μη δοκιμάσει την πιστότητα των λόγων του πέφτοντας από τον ναό, αλλά να γευτεί την ανάσταση από τους νεκρούς έχοντας μείνει υπάκουος στο θέλημά Του.

Να το παράδειγμά μας! Όσο μεγάλη και πιεστική νοιώθεις την ανάγκη της άμεσης ικανοποίησης της αμαρτίας, αντιστάσου με τη δύναμη του Θεού. Ακολούθησε το παράδειγμα του Χριστού. Κι εσύ θα καθίσεις στο ουράνιο τραπέζι στην παρουσία του Θεού. Κι εσύ θα καθίσεις στον θρόνο μαζί με το Χριστό. Κι εσύ θα γευτείς την ανάσταση στην ώρα του Χριστού. Αξίζει πραγματικά να προσμένεις την μεταχρονολογημένη ικανοποίηση - την πλήρη ικανοποίηση που χαρίζει ο Θεός σε όσους τον εκτιμούν ως το πιο σπουδαίο αγαθό στη ζωή τους.

Βέβαια θα ρωτήσεις: «Και ως τότε τί; Ως τότε ποια θα είναι η ικανοποίησή μου;»  

Η απάντηση είναι ο ίδιος ο Θεός! Αυτό δηλώνει ο Κύριος Ιησούς Χριστός καθώς δίνει την τελευταία απάντησή Του στον Διάβολο: Η Γραφή λέει: «Τον Κύριο το Θεό σου θα προσκυνάς και μόνο αυτόν θα λατρεύεις».

Ο Θεός θα είναι η ικανοποίησή σου, Αυτός θα είναι η λατρεία σου. Αυτός θα σε «χορταίνει» με την χαρά Του

Ψαλμός 16:11 «Εφανέρωσας εις εμέ την οδόν της ζωής· χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπόν σου· τερπνότητες είναι διαπαντός εν τη δεξιά σου».

Αναλογίσου λοιπόν, μήπως τρως στο φαστ φουντ της ερήμου; Αν ναι, τότε μήπως είναι καιρός να αλλάξεις “διατροφικές συνήθειες”!

Στέφανος Μποτώνης

October 28th 2017

“Εγώ είμαι μια φωνή…”

Η λίστα των τίτλων που ακολουθεί το όνομα του Ιωάννη του Βαπτιστή μέσα στα Ευαγγέλια μοιάζει ατελείωτη. Παρατηρεί κανείς τα διαπιστευτήριά του και μένει άφωνος.

Πρώτος τον συστήνει ο άγγελος που παρουσιάστηκε στον γέρο Ζαχαρία, τον πατέρα του:

“Θα έχει μεγάλη προσφορά στο έργο του Κυρίου. Θα είναι γεμάτος από το Πνεύμα το Άγιο… θα προπορευτεί στο έργο του Κυρίου, θα έχει το πνεύμα και τη δύναμη του προφήτη Ηλία…θα ετοιμάσει το λαό για να υποδεχτεί τον Κύριο”.  (Λουκάς 1:15-17)

Συνεχίζει να τον συστήνει ο Ζαχαρίας λέγοντας γι’ αυτόν:

“Κι εσύ παιδί μου θα ονομαστείς προφήτης του ύψιστου Θεού… θα ετοιμάσεις το δρόμο του Κυρίου… θα κάνεις γνωστή στο λαό Του τη σωτηρία”.  (Λουκάς 1:76-77)

Οι συστάσεις του ολοκληρώνονται από τα πιο επίσημα χείλη. Πώς θα σου φαινόταν να πει για σένα ο ίδιος ο Σωτήρας του κόσμου, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, αυτό που δήλωσε για τον Ιωάννη;

“Σας βεβαιώνω πως μάνα δε γέννησε ως τώρα άνθρωπο πιο μεγάλο από τον Ιωάννη το Βαπτιστή… αυτός είναι ο Ηλίας, που έμελλε να ’ρθει”. (Ματθαίος 11:11, 14)

Αν ζούσε στις μέρες μας ο Ιωάννης (ή αν ακολουθούσε το δρόμο των Φαρισαίων ή την καριέρα του πατέρα του ως ιερέα) όταν θα τον καλούσαν να συστηθεί ή να υπογράψει μια δήλωση, θα χρειαζόταν αρκετό χώρο στη σελίδα μετά το όνομά του για να σημειώσει τα διαπιστευτήρια και τους τίτλους του:

Ιωάννης, γιος του Ζαχαρία
Πρόδρομος του Χριστού,
Βαπτιστής,
Προφήτης (κι ακόμα μεγαλύτερος),
Ο μεγαλύτερος που γενήθηκε ποτέ από γυναίκα,
Ο Ηλίας που έμελλε να έλθει.

Ο Ιωάννης όμως δεν ακολούθησε αυτό το δρόμο. Από μικρός ζούσε στις ερημιές, μακριά από τα κέντρα αποφάσεων της πνευματικής ελίτ της εποχής του. Οι ενδυματολογικές επιλογές του και το διαιτολόγιό του ήταν εντελώς αντισυμβατικά. Ένας άνθρωπος της υπαίθρου, ίσως άγριος στην όψη και χωρίς αμβλείες γωνίες στη συμπεριφορά του. Δεν ζητούσε χάρες, ούτε χρωστούσε χάρη σε κανένα.

Γι αυτό και το μήνυμά του δεν ήταν αυτό που θα το ονομάζαμε σήμερα φιλική προσέγγιση στον πνευματικό αναζητητή:

“Όταν ο Ιωάννης είδε πολλούς Φαρισαίους και Σαδουκαίους να έρχονται για να βαφτιστούν, τους είπε: «Οχιάς γεννήματα, ποιος σας είπε πως έτσι θα ξεφύγετε από την οργή του Θεού, που πλησιάζει; Αν θέλετε να γλιτώσετε, κάνετε έργα που ταιριάζουν σε όποιον πραγματικά μετανοεί. Και μην αυταπατάστε λέγοντας, “εμείς καταγόμαστε από τον Αβραάμ”. Να είστε βέβαιοι πως ο Θεός, ακόμη κι απ’ αυτές εδώ τις πέτρες μπορεί να κάνει απογόνους του Αβραάμ”.  Κατά Ματθαίο 3:7-9.

Ένα τέτοιο κήρυγμα σίγουρα δεν περνά απαρατήρητο, ούτε φυσικά και τα πλήθη που σπεύδουν να το ακούσουν. Οι Ιουδαίοι άρχοντες  έστειλαν την εκτελεστική επιτροπή αποτελούμενη από Ιερείς και Λευίτες για να ερευνήσει τι συμβαίνει με αυτόν τον ερημίτη κήρυκα. “Ποιος είσαι;” των ρωτούν. Μάλιστα στις μαντεψιές τους για το ποιος μπορεί να είναι πέφτουν σχεδόν μέσα. “Μήπως είσαι ο Ηλίας;”. “Μήπως είσαι ο προφήτης που περιμένουμε;” (Σύμφωνα με τα τελευταία λόγια του βιβλίου του προφήτη Μαλαχία).

Ο Ιωάννης είναι και τα δύο. Αντί όμως να τους απαριθμήσει τα διαπιστευτήριά του και τους τίτλους του, τους λέει απλά:

“Εγώ είμαι μια φωνή…”

Ο μεγαλύτερος που γεννήθηκε από γυναίκα, ο Ηλίας που έμελλε να έλθει, ο προφήτης που προετοιμάζει την οδό του Κυρίου, αυτός που θα ξαναθυμίσει στον παραστρατημένο λαό του Θεού την έννοια της μετάνοιας. Τόσοι τίτλοι που του ανήκουν με κάθε επισημότητα και πέραν πάσης αμφιβολίας και αυτός διαλέγει να πει για τον εαυτό Του:

“Εγώ είμαι μια φωνή…”

Μια φωνή που κράζει στην έρημο. Μια φωνή που φωνάζει στους ανθρώπους να επιστρέψουν στον Θεό Τους. Να αναθεωρήσουν τις αξίες της ζωής τους και να βρουν το νόημα της ζωής τους εκεί που πραγματικά είναι: στο πρόσωπο του Αληθινού, Άγιου και Αιώνιου Θεού!

Μια φωνή… αυτός είναι ο τίτλος που διαλέγει ο Ιωάννης για τον εαυτό του. Καθώς το διαβάζω μέσα στο Ευαγγέλιο, βλέπω πόσο δίκαιο έχει στην επιλογή του αυτή. Ναι, αδελφέ μου Ιωάννη, έχεις δίκιο, είσαι απόλυτα σωστός. Στην υπηρεσία για τον Χριστό, ο μόνος τίτλος που μπορεί να διεκδικήσει κανείς είναι αυτός:

“Είμαι μια φωνή”.

Μια φωνή που κηρύττει τον Σωτήρα Χριστό. Μια φωνή που δεν είναι τίποτα σημαντικό, απλά μεταφέρει ένα σημαντικό μήνυμα: “Μετανοείτε”. Μια φωνή που βγαίνει με σηκωμένο το χέρι, όχι για να τραβήξει τα βλέματα στον εαυτό της, ούτε για να σημειώσει την αμαρτία των άλλων, αλλά για να δείξει τον Αμνό του Θεού που παίρνει πάνω του την αμαρτία των ανθρώπων. Μια φωνή που λέει: «Εκείνου το έργο πρέπει να μεγαλώνει και το δικό μου να μικραίνει», «εγώ δεν είμαι άξιος ούτε το λουρί να λύσω από τα υποδήματά του».

Να λοιπόν ο τίτλος που πρέπει να διεκδικούμε για τον εαυτό μας: «Μια φωνή…», που μιλά όχι για τα δικά μας κατορθώματα και διαπιστευτήρια, αλλά για τον Αμνό του Θεού που παίρνει πάνω Του την αμαρτία των ανθρώπων.

Κύριε, δώσε και σήμερα στον κόσμο μας κι άλλες τέτοιες “φωνές” που δεν θα διαφημίζουν τον εαυτό τους αλλά θα κηρύττουν και θα δείχνουν τον Χριστό!

Στέφανος Μποτώνης

September 1st 2017