“Εγώ είμαι μια φωνή…”

Η λίστα των τίτλων που ακολουθεί το όνομα του Ιωάννη του Βαπτιστή μέσα στα Ευαγγέλια μοιάζει ατελείωτη. Παρατηρεί κανείς τα διαπιστευτήριά του και μένει άφωνος.

Πρώτος τον συστήνει ο άγγελος που παρουσιάστηκε στον γέρο Ζαχαρία, τον πατέρα του:

“Θα έχει μεγάλη προσφορά στο έργο του Κυρίου. Θα είναι γεμάτος από το Πνεύμα το Άγιο… θα προπορευτεί στο έργο του Κυρίου, θα έχει το πνεύμα και τη δύναμη του προφήτη Ηλία…θα ετοιμάσει το λαό για να υποδεχτεί τον Κύριο”.  (Λουκάς 1:15-17)

Συνεχίζει να τον συστήνει ο Ζαχαρίας λέγοντας γι’ αυτόν:

“Κι εσύ παιδί μου θα ονομαστείς προφήτης του ύψιστου Θεού… θα ετοιμάσεις το δρόμο του Κυρίου… θα κάνεις γνωστή στο λαό Του τη σωτηρία”.  (Λουκάς 1:76-77)

Οι συστάσεις του ολοκληρώνονται από τα πιο επίσημα χείλη. Πώς θα σου φαινόταν να πει για σένα ο ίδιος ο Σωτήρας του κόσμου, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, αυτό που δήλωσε για τον Ιωάννη;

“Σας βεβαιώνω πως μάνα δε γέννησε ως τώρα άνθρωπο πιο μεγάλο από τον Ιωάννη το Βαπτιστή… αυτός είναι ο Ηλίας, που έμελλε να ’ρθει”. (Ματθαίος 11:11, 14)

Αν ζούσε στις μέρες μας ο Ιωάννης (ή αν ακολουθούσε το δρόμο των Φαρισαίων ή την καριέρα του πατέρα του ως ιερέα) όταν θα τον καλούσαν να συστηθεί ή να υπογράψει μια δήλωση, θα χρειαζόταν αρκετό χώρο στη σελίδα μετά το όνομά του για να σημειώσει τα διαπιστευτήρια και τους τίτλους του:

Ιωάννης, γιος του Ζαχαρία
Πρόδρομος του Χριστού,
Βαπτιστής,
Προφήτης (κι ακόμα μεγαλύτερος),
Ο μεγαλύτερος που γενήθηκε ποτέ από γυναίκα,
Ο Ηλίας που έμελλε να έλθει.

Ο Ιωάννης όμως δεν ακολούθησε αυτό το δρόμο. Από μικρός ζούσε στις ερημιές, μακριά από τα κέντρα αποφάσεων της πνευματικής ελίτ της εποχής του. Οι ενδυματολογικές επιλογές του και το διαιτολόγιό του ήταν εντελώς αντισυμβατικά. Ένας άνθρωπος της υπαίθρου, ίσως άγριος στην όψη και χωρίς αμβλείες γωνίες στη συμπεριφορά του. Δεν ζητούσε χάρες, ούτε χρωστούσε χάρη σε κανένα.

Γι αυτό και το μήνυμά του δεν ήταν αυτό που θα το ονομάζαμε σήμερα φιλική προσέγγιση στον πνευματικό αναζητητή:

“Όταν ο Ιωάννης είδε πολλούς Φαρισαίους και Σαδουκαίους να έρχονται για να βαφτιστούν, τους είπε: «Οχιάς γεννήματα, ποιος σας είπε πως έτσι θα ξεφύγετε από την οργή του Θεού, που πλησιάζει; Αν θέλετε να γλιτώσετε, κάνετε έργα που ταιριάζουν σε όποιον πραγματικά μετανοεί. Και μην αυταπατάστε λέγοντας, “εμείς καταγόμαστε από τον Αβραάμ”. Να είστε βέβαιοι πως ο Θεός, ακόμη κι απ’ αυτές εδώ τις πέτρες μπορεί να κάνει απογόνους του Αβραάμ”.  Κατά Ματθαίο 3:7-9.

Ένα τέτοιο κήρυγμα σίγουρα δεν περνά απαρατήρητο, ούτε φυσικά και τα πλήθη που σπεύδουν να το ακούσουν. Οι Ιουδαίοι άρχοντες  έστειλαν την εκτελεστική επιτροπή αποτελούμενη από Ιερείς και Λευίτες για να ερευνήσει τι συμβαίνει με αυτόν τον ερημίτη κήρυκα. “Ποιος είσαι;” των ρωτούν. Μάλιστα στις μαντεψιές τους για το ποιος μπορεί να είναι πέφτουν σχεδόν μέσα. “Μήπως είσαι ο Ηλίας;”. “Μήπως είσαι ο προφήτης που περιμένουμε;” (Σύμφωνα με τα τελευταία λόγια του βιβλίου του προφήτη Μαλαχία).

Ο Ιωάννης είναι και τα δύο. Αντί όμως να τους απαριθμήσει τα διαπιστευτήριά του και τους τίτλους του, τους λέει απλά:

“Εγώ είμαι μια φωνή…”

Ο μεγαλύτερος που γεννήθηκε από γυναίκα, ο Ηλίας που έμελλε να έλθει, ο προφήτης που προετοιμάζει την οδό του Κυρίου, αυτός που θα ξαναθυμίσει στον παραστρατημένο λαό του Θεού την έννοια της μετάνοιας. Τόσοι τίτλοι που του ανήκουν με κάθε επισημότητα και πέραν πάσης αμφιβολίας και αυτός διαλέγει να πει για τον εαυτό Του:

“Εγώ είμαι μια φωνή…”

Μια φωνή που κράζει στην έρημο. Μια φωνή που φωνάζει στους ανθρώπους να επιστρέψουν στον Θεό Τους. Να αναθεωρήσουν τις αξίες της ζωής τους και να βρουν το νόημα της ζωής τους εκεί που πραγματικά είναι: στο πρόσωπο του Αληθινού, Άγιου και Αιώνιου Θεού!

Μια φωνή… αυτός είναι ο τίτλος που διαλέγει ο Ιωάννης για τον εαυτό του. Καθώς το διαβάζω μέσα στο Ευαγγέλιο, βλέπω πόσο δίκαιο έχει στην επιλογή του αυτή. Ναι, αδελφέ μου Ιωάννη, έχεις δίκιο, είσαι απόλυτα σωστός. Στην υπηρεσία για τον Χριστό, ο μόνος τίτλος που μπορεί να διεκδικήσει κανείς είναι αυτός:

“Είμαι μια φωνή”.

Μια φωνή που κηρύττει τον Σωτήρα Χριστό. Μια φωνή που δεν είναι τίποτα σημαντικό, απλά μεταφέρει ένα σημαντικό μήνυμα: “Μετανοείτε”. Μια φωνή που βγαίνει με σηκωμένο το χέρι, όχι για να τραβήξει τα βλέματα στον εαυτό της, ούτε για να σημειώσει την αμαρτία των άλλων, αλλά για να δείξει τον Αμνό του Θεού που παίρνει πάνω του την αμαρτία των ανθρώπων. Μια φωνή που λέει: «Εκείνου το έργο πρέπει να μεγαλώνει και το δικό μου να μικραίνει», «εγώ δεν είμαι άξιος ούτε το λουρί να λύσω από τα υποδήματά του».

Να λοιπόν ο τίτλος που πρέπει να διεκδικούμε για τον εαυτό μας: «Μια φωνή…», που μιλά όχι για τα δικά μας κατορθώματα και διαπιστευτήρια, αλλά για τον Αμνό του Θεού που παίρνει πάνω Του την αμαρτία των ανθρώπων.

Κύριε, δώσε και σήμερα στον κόσμο μας κι άλλες τέτοιες “φωνές” που δεν θα διαφημίζουν τον εαυτό τους αλλά θα κηρύττουν και θα δείχνουν τον Χριστό!

Στέφανος Μποτώνης

01/09/2017